2011, ഡിസംബർ 31, ശനിയാഴ്‌ച

ആണ്ടറുതിയിൽ



അന്നു, 
ആഘോഷത്തിമർപ്പിന്റെ 
അർദ്ധരാത്രിയിൽ 
പരുത്തി പൂത്ത പാടങ്ങൾ 
എനിക്കൊരു 
വെള്ളവസ്ത്രം തന്നു 

പച്ച മുറ്റിനിന്ന 
പരുത്തിപ്പാടങ്ങൾ 
വീണ്ടും വെള്ള പൂത്തു
മഞ്ഞണിഞ്ഞ് രാവിലും 
വിളറി വീർത്ത് പുലരിയിലും
യൗവ്വനച്ചിരികളിൽ 
മരുന്നു പുരട്ടി
ആശുപത്രി കിടക്ക!
ഒരൊറ്റ വെയിൽച്ചിരിയിൽ 
മേനിയുണക്കി നീ വീണ്ടും
മുല്ലവള്ളിപോലെ 
പൂത്തുലഞ്ഞു!


ഇന്നും 
ഞാൻ തനിച്ചെത്തുന്നു, 
ആരവങ്ങൾക്കകലെ, 
നിറങ്ങളിണക്കിയെന്റേതാക്കിയ 
ആ ഒറ്റ വസ്ത്രം മടക്കി നൽകാൻ.


കാഴ്ചകളുടെ കണ്ണടകളഴിച്ച് 
പ്രണയചഷകം നിറയ്ക്കട്ടെ ഞാൻ,
നിന്റെ കൺപീലികളിൽ നിന്ന് 
ഞാനെന്റ കവിതയ്ക്കുള്ള മഷിയൂറ്റുകയാണ്!


എനിക്കു മുഷിയാത്ത വസ്ത്രം
നീ അഴിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ
ഓരോ ദിവസവും 
പുതുതെന്ന് പറഞ്ഞണിയാൻ 
ഒരു വസ്ത്രം കൂടി 
ഞാനെടുക്കുകയാണ്, 
നീ പറഞ്ഞതുപോലെ 
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ 
വീണ്ടും നമ്മൾ പിരിയുകയാണ്!
========================
(31 Dec 2011) 

OO അജിത് കെ.സി

2 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

ഷാജു അത്താണിക്കല്‍ പറഞ്ഞു...

ആശംസകാള്‍
നല്ല വരികള്‍

അജ്ഞാതന്‍ പറഞ്ഞു...

കാഴ്ചകളുടെ കണ്ണടകളഴിച്ച്
പ്രണയചഷകം നിറയ്ക്കട്ടെ ഞാൻ,
നിന്റെ കൺപീലികളിൽ നിന്ന്
ഞാനെന്റ കവിതയ്ക്കുള്ള മഷിയൂറ്റുകയാണ്!

ആശംസകള്‍
നല്ല വരികള്‍.....